Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Engel - Rammstein

Να αρχισουμε να ζεσταινομαστε για αυριο.Βροχες δινει και καταιγιδες, ελπιζω να μην γινει καμια εκπτωση στο προγραμμα και να απολαυσουμε RAMMSTEIN...

Creeping Death - Metallica (live Sonisphere Athens)

Ειχα τη τυχη να ειμαι μερος αυτου του εκπλητικου κοινου των χιλιαδων ατομων και να βιωσω την εμπειρια της καταπληκτικης αυτης συναυλιας με βροχη και μουσικη υποκρουση απο τους Metallica, πραγματικα μοναδικο συναισθημα, κατα τη γνωμη μου και το τελευταιο λεπτο (cent) που εδωσα για αυτο το εισητηριο μου προσφερε μια ευχαριστη μερα.

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Little Boxes - Malvina Reynolds

Ολη η συγχρονη ζωη σε ενα τραγουδι...

Little boxes on the hillside,
Little boxes made of ticky tacky,
Little boxes on the hillside,
Little boxes all the same.
There's a green one and a pink one
And a blue one and a yellow one,
And they're all made out of ticky tacky
And they all look just the same.

And the people in the houses
All went to the university,
Where they were put in boxes
And they came out all the same,
And there's doctors and lawyers,
And business executives,
And they're all made out of ticky tacky
And they all look just the same.

And they all play on the golf course
And drink their martinis dry,
And they all have pretty children
And the children go to school,
And the children go to summer camp
And then to the university,
Where they are put in boxes
And they come out all the same.

And the boys go into business
And marry and raise a family
In boxes made of ticky tacky
And they all look just the same.
There's a green one and a pink one
And a blue one and a yellow one,
And they're all made out of ticky tacky
And they all look just the same.

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010



Lyrics

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

There's a ghost on the horizon
When I go to bed
How can I fall asleep at night
How will I rest my head

Oh I'm scared of the middle place
Between light and nowhere
I don't want to be the one
Left in there, left in there

There's a man on the horizon
Wish that I'd go to bed
If I fall to his feet tonight
Will allow rest my head

So here's hoping I will not drown
Or paralyze in light
And godsend I don't want to go
To the seal's watershed

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, Will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

Μάρω ΜΑρκέλλου-Ίου Ίου

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Revolution-judas priest!

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

The Trend - Annihilator

Σ΄ ενα ονειρο - Kingeorge, Υπονοια

ποιημα...

«Όταν κλείνουν τα φώτα, η ψυχή σου κουρνιάζει
και στο σκοτάδι χορεύει με τις λέξεις…
Ο ήχος των δεικτών την ύπαρξή σου βιάζει…
Κι εσύ, θέλεις να τρέξεις…
Και τότε εμφανίζονται μονοπάτια…»

Στο μονοπάτι αρχικά εμφανίστηκε μια μάγισσα,
αόριστα ψιθύρισε πως άργησα,
ότι ο δρόμος των σκιών θα ‘ναι μακρύς και γλυκός
και πως κάπου κάπου θα δακρύζει ο ουρανός.
Λίγο βιάστηκα για να βρεθώ σ’ ένα ξέφωτο
να δω μια μάχη ένα βράδυ αξημέρωτο
Είδα κάποιον να υψώνει ένα σπαθί μπροστά μου
και, ρίχνοντας το, να ψελλίζει τ’ όνομά μου.
Θυμήθηκα πολλά και δάκρυσα ασυναίσθητα,
κατάλαβα πως έπρεπε να φύγω και συνέχισα.
Στο διάβα μου αντίκρισα κρίνα λευκά,
προάγγελοι θανάτου στιχοισμένοι σε σειρά
και μια νεράιδα να λέει για μια ατέλειωτη έξη
που μου άφησε στα χείλη μια παράξενη γεύση.
Είδα προδότες σε κελιά, σε κατάσταση σήψης,
με λουκέτα φτιαγμένα από ενδόμυχες τύψεις.
Χάθηκαν. Και προχώρησα πιο πέρα,
ένας μάγος με φίλεψε μια γυάλινη σφαίρα
Τα μάτια του έχυσαν δυο σταγόνες δάκρια γνώριμες,
αλήτρες ανάσες από στιγμές πιο απόμερες.
Πήρα χρώματα και στα κέρναγα παντού
με το χρώμα της φωτιάς στο χρώμα του δειλινού
και με θυμάμαι να λέω πριν το σκοτάδι με βρει
‘Θέλω Απόψε Να Αγγίξω Την Ουράνια Σιωπή’

Σ’ ένα όνειρο θα ζήσω τώρα πια
αφού ο κόσμος μου δεν σας βολεύει
εκεί που ακόμα υπάρχουν ξωτικά
κι ο άγγελος μου κάπου κάπου ζωντανεύει
Σ’ ένα όνειρο θα φύγω, θα χαθώ
κι όταν για μένα θα μιλάτε θα σωπαίνω,
θα σας κοιτάω από μακριά και θα γελώ
και ευτυχισμένος κάθε βράδυ θα πεθαίνω

Κι όμως με βρήκε το σκοτάδι, όρθιο ακόμα
να ‘μαι μόνος, στης πανσέληνου το χρώμα.
Κάθε βήμα μου έμοιαζε πιο σκοτεινό
και στο βάθος θαρρώ αίμα έσταζε απ’ τον ουρανό.
Σαν παραμύθι ευχήθηκα να περάσει η ζωή μου
κι ιστορίες διάβαζα, να δω ποια μου ταιριάζει.
Σε πριγκίπισσα που κοιμόταν έδωσα το φιλί μου
κι όταν ξύπνησε άρχισε να ουρλιάζει.
Έσκυψα κεφάλι ίσως δάκρυσα πιο πέρα
στα μέρη που ποτέ δεν ξημέρωσε η μέρα
γιατί μαύρα δαιμόνια έκρυβαν τον ήλιο
ενώ ο χρόνος εξορίστηκε απ’ της νιότης το βασίλειο.
Εκεί στολίζονται τα δάση μόνο από ιτιές
που απ’ τη γέννηση τους έχουν έτοιμες θηλιές
πλεγμένες από ψέματα και όρκους πατημένους
κι οι μανδραγόρες χορεύουν κάτω από τους κρεμασμένους.
Κυνήγι μαγισσών γι’ αθάνατα ξόρκια.
Με πλησίασε μια κι είπε τα παρακάτω λόγια.
Κρύβω μέσα μου, λέει, μια άπ’ τις προφητείες :
Όπου δω ανατολή εκεί θα χρίζονται μεσσίες.
Σκέψεις βγαλμένες απ’ της ψυχής μου τα υπόγεια,
μ’ ένα μικρόφωνο θα βαφτιστούν υπόνοια
κι αύριο θα με βρει του ήλιου το γέρμα
μ’ ένα βέλος στη καρδιά, αντί στη φτέρνα.
'Άξαφνα χάθηκαν όλα, με την πρώτη ακτίνα από το φως
κι ο ουρανός μοιάζει τόσο μελαγχολικός.
Ας ήτανε το παραμύθι να μην τελείωνε νωρίτερα,
τα όνειρα που πεθαίνω για μένα είναι τα καλύτερα.'

Σ’ ένα όνειρο θα ζήσω τώρα πια
αφού ο κόσμος μου δεν σας βολεύει
εκεί που ακόμα υπάρχουν ξωτικά
κι ο άγγελος μου κάπου κάπου ζωντανεύει
Σ’ ένα όνειρο θα φύγω, θα χαθώ
κι όταν για μένα θα μιλάτε θα σωπαίνω,
θα σας κοιτάω από μακριά και θα γελώ
και ευτυχισμένος κάθε βράδυ θα πεθαίνω

Η πρωτη επαφη - Goin' Through

Που ειναι πια αυτα τα ασματα?!?...
Καποτε φαινεται ο στιχος ειχε νοημα...

Σβήσε μου το φως, κλείδωσε τη πόρτα.
Άσε με μονάχο μου, όπως ήμουν πρώτα.
Μέσα στο δωμάτιο παρέα με τις τύψεις,
άκου τη φωνή μου μα ποτέ μην υποκύψεις.
Μίσεσέ ακόμη πιο πολύ και μη σε νοιάζει,
μη κοιτάς το παρελθόν, μη ρωτάς με τι σου μοιάζει.
Ξέχασέ τα όλα, μη γυρίζεις πίσω,
σβήσε απ' τη μνήμη σου, όσα σου θυμίζω.
Φύγε μακριά, δεν αξίζει να επιμένεις,
δε θα ακολουθήσω όσο κι αν με περιμένεις.
Τώρα, ήρθ' η ώρα, να αποχωρήσω,
να χαθώ ένα βράδυ και να μη ξαναγυρίσω.
Κι όμως, νοιώθω ένα βλέμμα σαν παρέα στο σκοτάδι,
νοιώθω πως δεν είμαι μοναχός μου αυτό το βράδυ.
Τα φώτα έχουν πάνω μου στραφεί,
νοιώθω όπως ένοιωθα στην πρώτη επαφή.

Η πρώτη επαφή,
η πιο κρίσιμη στιγμή
Δεν αλλάζει ούτε ξεχνιέται μένει πάντα ζωντανή


Είναι πια αργά και σε λίγο ξημερώνει
Μέσα στο δωμάτιο το πάθος μου φουντώνει
Άσπρες οι κουρτίνες, που χουν γίνει γκρίζες
Γκρίζες και οι μέρες μα και οι νύχτες γκρίζες
Όσο κι αν κρατήσει, το μαρτύριό μου
Θα μείνω κλειδωμένος, στο δωμάτιό μου
Θα κρύβω απ' το φως, τις εκφράσεις του προσώπου
Θα γίνω η σκιά ενός αόρατου ανθρώπου
Μεταμφιεσμένος θα βαδίζω με στους δρόμους
Θα' μαι ένας άλλος, αντίπαλος στους νόμους
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει,
Άδικα μπλεγμένο, μέσα σε πλεκτάνη
Κι όσο η μέρα χάνεται και έρχεται το βράδυ
Ένα βλέμμα σαν παρέα στο σκοτάδι
Νοιώθω πως τα φώτα έχουν πάνω μου στραφεί
Νοιώθω όπως ένοιωθα στην πρώτη επαφή