Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Οι μικροι μας ηρωες - Γυμνα Καλωδια

"...Μου έχουν μάθει πως το Πάσχα θα νηστεύω..."
Οι προγενεστεροι μας, εχουν επιβαλει και μας εχουν περασει, μαθει, καποια πραγματα, καποιες αρχες και μια προτυποποιημενη συμεριφορα για να ζησουμε τη ζωη μας, αυτο ομως δεν σημαινει οτι αυτα ειναι και σωστα η αποτελουν το μονοδρομο για να ζησουμε τη παροντικη προσωρινη υπαρξη μας (βλεπε θρησκεια, προκαταληψεις, στερεοτυπα κτλ.).
Αυτο ισχυει και για το καθε φιλτατο παραμυθα της καθημερινοτητας μας, οτι λεει δεν παει να πει οτι ειναι και αληθες η λογικα ορθο...

{ [ Χμμμ, αφιερωμενο σε ολους τους φιδεμπορες εκει εξω! :P ] }

Πρώτη φορά που είχα δει τον Αη Βασίλη
Κάποιοι μου είπαν πως δεν είναι αληθινός
Μα εγώ τον είδα του χα ανάψει και καντήλι
Καντηλανάφτης δεν θα γίνω κανενός

Ήταν Ιούνιος θυμάμαι κι είχε χιόνι
Κι εγώ του Σούπερμαν φορούσα τη στολή
Είδα τη μάνα μου να πλέκει στο σαλόνι
Μάνα θα φύγω, θα πάω στα καράβια

Στο πρώτο μπάρκο μου ναυάγησα στη ζούγκλα
Είδα έναν τύπο, μου συστήθηκε Ταρζάν
Με δυο χάπια που μου έδωσε στη ζούλα
Είδα τον Σπάιντερμαν ντυμένο Πίτερ Παν

Σε ογδόντα μέρες γύρισα τον κόσμο όλο
Το αερόστατο μου έμπαζε νερά
Πήρα στο θέατρο τον πιο μεγάλο ρόλο
Είμαι ο Μπάτμαν με κομμένα τα φτερά

Μου έχουν μάθει πως το Πάσχα θα νηστεύω
Και τα Χριστούγεννα σχολείο δεν θα πας
Μα δεν μου μάθανε ποτέ να μη πιστεύω
Αυτούς που λένε παραμύθια Χαλιμάς

Μου έχουν μάθει πως το Πάσχα θα νηστεύω
Και τα Χριστούγεννα σχολείο δεν θα πας
Μα δεν μου μάθανε ποτέ να μη πιστεύω
Αυτούς που λένε παραμύθια Χαλιμάς

Μου δωσαν όπλο και με στείλαν στην πινέζα
Με τη Χιονάτη και τους νάνους τους εφτά
Σε ένα κωλόμπαρο ένα βράδυ έπεσα τέζα
Κι είδα τον Λούκι Λουκ στη θύρα την εφτά

Με ένα παπί στις δυο πίτσες μια δώρο
Κάποιοι μου είπαν πως αυτό είναι δουλειά
Μα στην βουλή εγώ αν κάνω κάνα ντόρο
Για δυο νοίκια είναι ρε μάνα τελικά

Σε ένα κλουβί με έχουν κλείσει τα καθίκια
Σαν τον Τουίτι να μιλάω στη γιαγιά
Του Σούπερ Γκούφι θα του κλέψω τα φιστίκια
Και θα πετάξω από όλους μακριά

Πολλά ταξίδια έκανα μέσα στα χρόνια
Και με τους Ντάλτον αποδράσαμε μαζί
Οι ήρωες μου έχουν γίνει πια πρεζόνια
Κι έχω μια μάνα που κατάντησα τρελή

Μου έχουν μάθει πως το Πάσχα θα νηστεύω
Και τα Χριστούγεννα σχολείο δεν θα πας
Μα δεν μου μάθανε ποτέ να μη πιστεύω
Αυτούς που λένε παραμύθια Χαλιμάς

Μου έχουν μάθει πως το Πάσχα θα νηστεύω
Και τα Χριστούγεννα σχολείο δεν θα πας
Μα δεν μου μάθανε ποτέ να μη πιστεύω
Αυτούς που λένε παραμύθια Χαλιμάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σιγά σιγά μαζευόμαστε!